Einstein Telescope verbindt wetenschap en kunst
Als afronding van haar masterstudie fotografie brengt Marijke Beckers over enkele maanden een kunstboek uit. De miljoenen jaren oude boorkernen van de Einstein Telescope waren een inspiratiebron.
Toen Marijke Beckers enkele jaren geleden besloot haar werk als fotograaf en grafisch ontwerper te verdiepen met een masterstudie fotografie was de keuze van het eindwerkstuk snel gemaakt: een fotografische verbinding leggen tussen wetenschap en kunst. Bouwstenen: het ongrijpbare van het fenomeen ‘tijd’, opgehangen aan de Einstein Telescope.
Magisch
“Het is nauwelijks te begrijpen, die tijd. Ik heb altijd interesse gehad in wetenschap. Zwarte gaten, botsende sterren en dan kom je de kromming van ruimte en tijd ook tegen. Dat de Einstein Telescope straks veel meer en beter zwaartekrachtgolven gaat meten en onze kennis hierover verder brengt, is bijna magisch”, zegt Marijke.
Om die fascinatie voor haar eindwerkstuk in fotografie te vertalen, was ze al te gast bij de KU Leuven, waar met coating van spiegels wordt geëxperimenteerd. Ook fotografeerde ze bij het bedrijf Werkhuizen Hengelhoef in Genk. Dat is een de partners die in het consortium Beampipes4ET aan vacuümtechnologie voor het buizenstelsel werkt.
Aubel
Als kind was Marijke Beckers al gefascineerd door stenen. Die vertellen namelijk iets over de tijd. En nog altijd heeft Marijke, net als haar kinderen trouwens, wel een steen in haar jaszak zitten.
Onderdeel van haar zoektocht waren bezoeken aan een diepteboring op locatie en aan het corehouse in Aubel, waar de boorkernen uit diepteboringen worden opgeslagen, geïnventariseerd en uiteraard bestudeerd. “Ik ben er twee keer geweest. De eerste keer op uitnodiging van geoloog Rudy Swennen. Die kon daar zo boeiend over vertellen dat er eigenlijk geen tijd meer was om goed te fotograferen. Gelukkig mocht ik nog een keer terugkomen. Toen was hydro-geoloog Bjorn Vink er, die al even enthousiast was. Het heeft mooi beeld opgeleverd.”
Kers op de taart
Haar meest boeiende studiebezoek vindt Marijke dat aan de ETPathfinder in Maastricht: “Ik kreeg daar uitleg van Jurgen van Gorp. Niet alleen ongelofelijk wat je ziet. Als je er ook nog zo’n deskundige en enthousiaste uitleg bij krijgt als Jurgen deed, dan is je dag helemaal goed!”
Inspiratie
Niet alleen het heelal zélf, het fenomeen ‘tijd’ of mensen als de Leuvense cosmoloog en hoogleraar Thomas Hertog inspireren Marijke. Ook het boek ‘De werkelijkheid is niet wat ze lijkt’ van Carlo Rovelli deed dat. Rovelli legt uit hoe ons begrip van de werkelijkheid door de eeuwen heen is veranderd. Zijn boek biedt een nieuwe kijk op het universum met ideeën over parallelle universa en kosmologie zonder oerknal.
Kunstboek
Het eindwerkstuk voor haar master aan Luca, School of Arts in Genk moet rond juni klaar zijn. Marijke gaat het in eigen beheer als kunstboek uitbrengen. “Het boek zal een selfpublished boek zijn, met drie verhaallagen. Een wetenschappelijke laag, een laag die het geologische aspect benaderd en een metafysische laag, allemaal gekoppeld door het thema tijd. Het gaat om mijn reflectie over wetenschap en kunst. De manier waarop zich dat manifesteert is anders, maar bij beide heb je te maken met een speciale nieuwsgierigheid. Die heb ik ook en daarom wil ik die verbinding leggen.”
Geologie
Dat Marijke dat voor een groot deel doet via de geologie van de bodem waar de Einstein Telescope moet landen, is niet vreemd. “Als je zo’n boorkern bekijkt en je realiseert dat zo’n gesteente miljoenen jaren oud is, gaat dat fenomeen ‘tijd’ weer borrelen. Wat vertelt zo’n steen je? Je blijft ermee bezig. Daar gaat het derde deel dan ook over: mijn eigen metafysische ervaring tijdens dit project.”
Vervolg
Er komt een boek en haar werk is straks te zien in het cultureel centrum van Hasselt als onderdeel van een groepsexpositie van 19 t/m 21 juni. Als het aan Marijke Beckers ligt en ze vindt ergens een subsidiepotje, blijft het daar niet bij. “Dit zie ik als het eerste luik. Ik wil hiermee doorgaan, want ligt nog zoveel interessants om op te rapen.”
